Rozrywka bez prądu

[1411]

Pamiętaj, że im więcej o sobie napiszesz, zdradzając chociażby przybliżony rocznik, tym mniej anonimowa jesteś. A forum (w sensie system i jego zabezpieczenia) dba o prywatność. Każdy się odsłania, na ile uważa za słuszne. Taka drobna informacja jedynie, żaden przytyk.

@Jagna, wspomniałaś o nie robieniu niczego i odpoczywaniu. Pamiętaj, że każdy chłop ma "pudełko nicości" w mózgu i lubi się w nim zamykać Ale fakt faktem, ludzie nie potrafią po prostu sycić się otoczeniem. Dźwiękami owadów, kolorami liści, zapachami traw i ziół. A to cenna umiejętność, rzekł bym, terapeutyczna.

[Jagna]

Pamiętaj, że im więcej o sobie napiszesz, zdradzając chociażby przybliżony rocznik, tym mniej anonimowa jesteś. A forum (w sensie system i jego zabezpieczenia) dba o prywatność. Każdy się odsłania, na ile uważa za słuszne. Taka drobna informacja jedynie, żaden przytyk.

@Jagna, wspomniałaś o nie robieniu niczego i odpoczywaniu. Pamiętaj, że każdy chłop ma "pudełko nicości" w mózgu i lubi się w nim zamykać Ale fakt faktem, ludzie nie potrafią po prostu sycić się otoczeniem. Dźwiękami owadów, kolorami liści, zapachami traw i ziół. A to cenna umiejętność, rzekł bym, terapeutyczna.

Dziękuję za tę uwagę, zapamiętam. Ale nie napisałam przecież, który to był wiek
"Pudełko nicości", cudowne, wiem, jak się objawia, choć odnoszę wrażenie, że jest to cecha coraz bardziej w zaniku
Myślę, że w przypadku poważniejszego kryzysu przebodźcowani ludzie będą narażeni na przytłaczający stres z powodu niemożności korzystania z netu, swobody poruszania się, ograniczonej ilości zasobów, a także, w większości przypadków, z powodu zamknięcia i przebywania w małej, rodzinnej grupie 24h na dobę, lub wręcz samemu. Tym bardziej ważne są nie tylko gry i zabawy, ale też znalezienie "czegoś dla siebie", dla swojej indywidualnej rozrywki. W takiej sytuacji zmienia się dosłownie wszystko, a dorosły umysł nie jest tak elastyczny jak dziecięcy, dzieci szybko się przystosują, i może się to łączyć ze sporym cierpieniem psychicznym. Dlatego uważam ten wątek za bardzo ważny i potrzebny, często niestety bagatelizowany. Adrenalina pierwszych dni zawsze w końcu przestaje działac, oczywiscie, jeśli ma się dobrą kryjówkę i zapasy, a włącza się nuda i monotonia, często depresja. Dlatego uważam, że dobrze jest i od tej strony zabezpieczyć się zawczasu.

[mar_kow]

[...]
"Pudełko nicości", cudowne, wiem, jak się objawia, choć odnoszę wrażenie, że jest to cecha coraz bardziej w zaniku
[...]

Takie "Pudełeczko" jak na razie dla większości jest zupełnie niepotrzebne. Jesteśmy zaopatrzeni w podstawowe potrzeby życiowe, gonimy za króliczkiem marząc o tym czego nie mamy, nie zagraża nam fizycznie żadne niebezpieczeństwo więc więc głównym problemem może być tylko rutyna i zmęczenie.
Pomijając głęboki stres i problemy psychiczne.
Niektóre problemy które uważamy za psychiczne mają podłoże typowego braku odporności psychicznej. Jak mówi przysłowie złe czasy rodzą silnych ludzi, dobre słabych...
Umiejętność tworzenia "Pudełeczka" stanowi o inteligencji i odporności psychofizycznej. Pamiętając swoje bojowe misje gdzie istnieje ciągłość zagrożenia życia główną odskocznią było celebrowanie chwili spokoju i "nic nie robienia". Każdy coś tam miał - jeden książkę, inny podlewał pomidory w zorganizowanym na skrawku piasku ogródku.
"Pudełeczko" stanowiło też swojego rodzaju pułapkę - potrafiło uwięzić delikwenta w swoich bezpiecznych ścianach... Wracał z orzeczeniem PTSD...
Temat rzeka - jeszcze sporo psychologów obroni swoje prace doktoranckie...

[Jagna]

[...]
"Pudełko nicości", cudowne, wiem, jak się objawia, choć odnoszę wrażenie, że jest to cecha coraz bardziej w zaniku
[...]

Takie "Pudełeczko" jak na razie dla większości jest zupełnie niepotrzebne. Jesteśmy zaopatrzeni w podstawowe potrzeby życiowe, gonimy za króliczkiem marząc o tym czego nie mamy, nie zagraża nam fizycznie żadne niebezpieczeństwo więc więc głównym problemem może być tylko rutyna i zmęczenie.
Pomijając głęboki stres i problemy psychiczne.
Niektóre problemy które uważamy za psychiczne mają podłoże typowego braku odporności psychicznej. Jak mówi przysłowie złe czasy rodzą silnych ludzi, dobre słabych...
Umiejętność tworzenia "Pudełeczka" stanowi o inteligencji i odporności psychofizycznej. Pamiętając swoje bojowe misje gdzie istnieje ciągłość zagrożenia życia główną odskocznią było celebrowanie chwili spokoju i "nic nie robienia". Każdy coś tam miał - jeden książkę, inny podlewał pomidory w zorganizowanym na skrawku piasku ogródku.
"Pudełeczko" stanowiło też swojego rodzaju pułapkę - potrafiło uwięzić delikwenta w swoich bezpiecznych ścianach... Wracał z orzeczeniem PTSD...
Temat rzeka - jeszcze sporo psychologów obroni swoje prace doktoranckie...

Dokładnie tak jest, jak piszesz. Choć sama nie mam doswiadczeń z pola walki, to bardzo dobrze znam dwóch wojskowych po misjach i każdego z nich to doświadczenie zmieniło. Jeden poszedł w niezaradność życiową, zasłaniajac się PTSD, ekstremalną formę religijnosci, nauczył się łaciny i inne możliwe odwracacze uwagi. Drugi znowu w trakcie misji w Afganie przygarnął psa i, korzystając z wysokiego stopnia oficerskiego, jakimś cudem przemycił zwierzaka do Polski. Po czym, już na emeryturze, zajął się psimi weteranami, choć przed misjami jakos się wogóle nie palił do zwierząt. Więc z grubsza wiem, o czym piszesz.
Jako, że nie walczyłam z nikim nigdy o życie, choć właściwie nie jestem tego do końca pewna, to przeżyłam wydarzenie, które spowodowało u mnie PTSD, nie wyszłam z tego bez szwanku, ale obroniłam się na tyle, na ile mogłam. Od tego czasu coś i we mnie się zmieniło, dzięki psychoterapii wiem, że najczęściej moją reakcją na zagrożenie czy to mojego życia, czy kogoś z moich bliskich jest absolutna zadaniowość z wyłaczeniem emocji. Czyli, naukowo rzecz ujmując, mój pień mózgu wraz układem współczulnym generują reakcję "walcz", inne możliwe to ucieczka i zamrożenie. I właśnie te trzy możliwe reakcje, trudno przewidzieć w realiach dzisiejszego, wygodnego świata. Można być świetnie przygotowanym do walki w swoim mniemaniu, natomiast prawdziwy test bojowy może przynieść niespodziewaną dla samego siebie reakcję psychiczną. Sama nie jestem pewna swoich, bo w różnych sytuacjach mogą być krańcowo odmienne. Kończąc ten neurologiczno-psychologuczny elaborat, mogę stwierdzić, że "pudełko" jest bardzo ważnym elementem przetrwania, bez niego można się łatwo pogubić we własnych myślach. Sytuacja zagrożenia życia jest w zasadzie czymś obcym dla przeciętnego Polaka, póki co. Dlatego warto wcześniej obczaić różne możliwości spędzania, nazwijmy to, wolnego czasu w czasie kryzysu, aby móc solidnie odreagować. Nawet podlewając pomidory.
Pozdrawiam, Jagna

[1411]

Mnie osobiście pomaga pielgrzymka. Nie mam na myśli pielgrzymowania do jakiegoś uświęconego miejsca, choć to się nie wyklucza. Myślę o pielgrzymce w siną dal, zostawiając po drodze smerfona. Pielgrzymowanie poza "zachodnią" cywilizację, czyli kontakt z naturą i pozbycie się szumu cyfrowego. Żadnych wieści, żadnych przeszkadzajek, plumkań, nowinek, reklam. Tylko na takiej pielgrzymce do lasu, w góry, z bytowaniem w jakimś własnym obozowisku, można się na tyle wyciszyć i co najważniejsze, odciąć od zalewu informacji/bodźców, aby zregenerować psychikę. Z umilaczy można zabrać książkę/książki (np. Tristana Gooleya) i notatnik. To wystarczy. Z technologii, lornetkę. Aby podpatrwać naturę. Nic tak nie leczy, jak ucieczka od cyfrowego szumu. Oczywiście jest to kwestia indywidualna, jednak na mnie działa znakomicie.

[BoldFold]

Na mnie też to świetnie działa, ale brak opłat za transmisję danych w UE skłąnia do szukania miejsc bez zasięgu, lub wyjazd nieco dalej Ale fakt faktem pół dnia poza domem i co się z tym wiąże brak tzw "poprawności rodzinnej" i "poprawności społecznej" bo jesteś "głową rodziny" i to na Tobie zawsze mogą jej członkowie polegać. Oczywiście im dłużej tym lepiej, po prostu ja się męczę i psychicznie i fizycznie i to 1e jest znacznie gorsze i trudniej jest się nagromadzonego stresu pozbyć. A czasy parszywe straszą 24 godziny na dobę 7 dni w tygodniu.

Praca fizyczna, ciężka praca, z niestandardowymi rozwiązaniami też nieźle odstresowuje, a i choćby to podlewanie pomidorów, też wymaga skupienia co do pogody i użycia zawiesiny z pokrzyw, skrzypu, czy innych.

No i właśnie kończę kawę, zakładam kozacką koszulę (dzięki West) i ruszam po hubę, koniecznie bukową.